· 

Yes! Hij kruipt!

Dean 3 maanden oud
Dean 3 maanden oud

Sinds grofweg 3 dagen oud is Dean al erg beweeglijk. In het ziekenhuis bij de geboorte gaven de vrouwen ook al aan dat hij erg sterk was in zijn nekje. Dit heeft hij snel verder ontwikkeld waardoor hij al heel snel (denk bij 3 weken) goed zijn hoofdje omhoog en recht kon houden. Zelfs als hij op zijn buik lag lukte hem dat zeker een minuut. Daarbij was hij ook rond deze periode al 'wijs' en alert. Daardoor werd hij erg ondernemend en nieuwsgierig. Hij is dan ook niet de baby die rustig in zijn eentje in de box kan spelen. Dat vindt hij allemaal maar veel te saai, ook al ligt en hangt er echt genoeg speelgoed. Hij wil veel liever onder de mensen zijn en rondkijken. Dit zorgde er dus voor dat wij heel de godganse dag met hem moesten rondlopen. Op zich erg leuk om zo'n enthousiaste en nieuwsgierige baby te hebben, maar het vergt absoluut wat van je rug. 

Dean 3,5 weken oud en al knap een tijdje zijn hoofd omhoog kunnen houden
Dean 3,5 weken oud en al knap een tijdje zijn hoofd omhoog kunnen houden

Niet willen liggen

Je hoort heel veel mensen altijd zeggen "Baby's moeten leren om alleen te zijn en zichzelf te vermaken". Valt absoluut wat voor te zeggen en dit hebben wij ook zeker een aantal keer geprobeerd, geloof me. We hebben hem even laten jammeren in de box, zelfs even laten huilen. Maar om heel eerlijk te zijn, dat geluid gaat echt door merg en been. Je weet gewoon dat hij niet wil liggen en er geen reet aan vindt in zijn eentje. Dus ga je er weer bij staan of til je hem eruit. Vaak was erbij staan al genoeg, zolang hij je maar zag en met je kon spelen. Het liefst wilde hij gewoon rechtop zijn en rond getild worden. We hebben dus behoorlijk wat kilometers in huis afgelegd om hem alles te laten zien. Dan was hij de meest vrolijke baby ever! Gek genoeg moest je ook echt met hem staan, waarbij hij verticaal was. Als je ging zitten vond hij dat niet goed, ook al hield je hem op precies dezelfde manier vast als wanneer je stond. Dit heb ik ook op allerlei manieren uitgeprobeerd, van stiekem tot plotseling, maar hij had donders goed door dat hij de wereld van een lager perspectief zag. Het bleef dus bij staan en rond dragen. Ik wil dan ook niet weten hoe vaak wij onszelf afgevraagd hebben of mensen met een gezin of kleine kinderen een grotere kans hebben op een hernia. Want og og og, hoe licht een baby ook is, hij gaat doorwegen waardoor je rug helemaal verkrampt. Mocht iemand dus weten of hier een verband tussen is, let me know!

Draagzak

Uiteraard hebben we draagzakken geprobeerd. Die zijn natuurlijk ideaal om je handen toch vrij te hebben, zodat je nog het een en ander kan doen in het huishouden. We hebben twee verschillende geprobeerd. Eerst een draagzak van Babybjorn en daarna eentje van Minimonkey. De draagzak van Babybjorn hebben we over kunnen nemen van de broer van Mike, omdat hun kinderen er inmiddels uitgegroeid waren. Een kwalitatief goede draagzak, maar niet succesvol bij ons in die fase vanaf 1 maand oud. Dean wilde meestal niet met zijn gezicht richting je borst zitten, maar hij wilde de wijde wereld in kijken. Dus wij droegen hem vaak met zijn rug tegen onze buik. Omdat hij nog zo klein was moest hij wel richting je borst kijken in de draagzak. Hij was namelijk nog niet sterk genoeg om voor langere periode zijn hoofd omhoog te houden. Dus als je hem met zijn rug tegen je buik in de draagzak deed, viel hij al snel naar voren en dat schiet niet op. Dus met zijn buik tegen onze buik erin. Echter, die flappen van de draagzak bij het hoofdje zitten zo hoog, wat op zich logisch is natuurlijk voor de ondersteuning van het hoofdje, maar hij kan hierdoor ook helemaal niets zien. Dus die draagzak hebben we weggelegd en de Minimonkey geprobeerd. Dit was een goedkopere versie van een draagzak/-doek. Ik wilde niet direct belachelijk veel geld uitgeven aan iets wat we misschien niet eens gaan gebruiken omdat Dean het niet fijn vindt. Deze heb ik wel met enige regelmaat gebruikt. Het is eigenlijk een soort hangmat aan je nek/schouder waar de baby in zit of ligt. Ik heb hem vaak zittend erin gezet met zijn buik tegen mijn buik. Omdat de draagzak schuin over je borst loopt, kan de baby heel makkelijk de wereld zien aan 1 kant. Dat was dus een pre in ons geval. Wel moet je bij bewegingen zoals opstaan van de bank of bukken zijn hoofdje vasthouden want heel goed wordt deze niet ondersteund als je hem niet helemaal erin stopt. In het vliegtuig heb ik hem ook gebruikt toen Dean 2 maanden oud was. Hij kon er ook goed in slapen. Als hij in slaap viel, kon je heel makkelijk het doek iets hoger trekken zodat deze over zijn hoofdje viel. Ideaal. 

Dean 2 maanden oud in de Minimonkey op Schiphol
Dean 2 maanden oud in de Minimonkey op Schiphol

Verademing

Zoals je misschien kan inschatten, waren wij stiekem al aan het aftellen totdat Dean ging kruipen zodat hij zichzelf kon voortbewegen. Hij begon ergens rond de 8 maanden met tijgeren, waarbij hij in het begin eerst achteruit ging. Dit zorgde weer voor wat frustratie bij hem, want het speeltje wat hij bijvoorbeeld wilde, kreeg hij niet te pakken. Uiteindelijk na wat oefening kon hij ook vooruit en dit kreeg hij gaande weg steeds beter onder de knie. Toen hij 10 maanden was, ging hij als een speer door de woonkamer heen achter zijn speelgoedballetjes aan. Eigenlijk sinds het moment dat hij zelf speelgoed kan pakken, is het voor ons al een heel stuk makkelijker geworden! Een verademing! Hij is nog vrolijker geworden en kan zichzelf even vermaken. Het enige wat ik dus eigenlijk kan zeggen tegen de mensen die hetzelfde meemaken: "Hou vol! Het wordt steeds makkelijker." Dean kan nu redelijk goed zelf spelen. Alhoewel hij nog steeds erg graag mensen om zich heen heeft. Om even een inschatting te geven, wanneer ik bijvoorbeeld de vaatwasser uitruim, kan ik het onderste rek uitruimen voordat hij me is komen zoeken in de keuken. Vervolgens wil hij dolgraag dat je zijn handjes pakt zodat hij kan lopen, maar ik gooi dan een plastic bekertje op de grond waarmee hij weer eventjes zoet is want dat rolt leuk in rondjes. Dan ga ik verder met het bovenste rek. In de tussentijd pakt hij weer een paar keer mijn benen om opgetild te worden, maar kan ik met wat mooie sprongetjes hem vermaken en tegelijkertijd wat glazen in de kast zetten. Wanneer ik klaar ben (of Dean er klaar mee is) pak ik zijn handjes en laat ik hem lopen, want dat wil hij ook de hele dag door. Dus we zijn nu aan het aftellen totdat hij zelf kan lopen, maar dit gaat al erg goed. Dean is nu overigens een kleine 11 maanden. We oefenen nu met lopen aan 1 handje, maar dat vindt hij nog een beetje eng. Hij begint nu ook een beetje langs de meubels te lopen, dus we hebben hoop dat hij zich snel ontwikkelt. 

Misschien klinkt het alsof ik klaag, maar dat is het niet hoor. Ik vind het eigenlijk erg leuk dat hij zo sociaal en ondernemend is. Hij is heel erg aanwezig en energiek. Het tillen en het voorover gebogen lopen is alleen wel fysiek zwaar. Dat ga je voelen. Maar ik denk dat iedereen die hetzelfde meemaakt dat kan beamen. Gelukkig ben ik niet zo groot, dus hoef ik niet al te ver voorover te buigen wanneer ik met hem loop. Stel je voor je bent 2 meter..! Og og, sterkte voor die mensen! Kortom, wat veel vrienden me al vertelden, kan ik op mijn beurt weer doorvertellen: "Het wordt alleen maar makkelijker". 

Dean 8 maanden
Dean 8 maanden

Reactie schrijven

Commentaren: 0